|
من پیگرد قانونی دارم ! ..... اهالی چماق
|
ضيافت
با دلِ صاف و زلالم ، زير بارون ِ ترانه !
از نيازِ تو رُ داشتن ، مي نويسم عاشقانه !
واسه اين بغضِ مقدس ، مي نويسم شونه هاتُ !
شبِ تک خونی ِ عشقه ، مي شنوم لحنِ چشاتُ !
پر بگير از دلِ آينه ، رد شو از مرز ستاره
بِرِس از اونور بوسه ، تا ضيافتي دوباره
تا وداع ِ سطر آخر ، پا به پاي اين غزل باش
توي اين تلخ ِ مداوم ، طعم دلچسب عسل باش
مي تونم برای چشمات ، تا هنوز آبي بمونم !
تُو شبِ ابريِ قصه ، گرم و آفتابي بمونم !
با تو شعرِ دل سپردن ، لهجه ي سادگي داره !
شهری که شبیه پیله س ، با تو صد تا کوچه داره !!!
اين روزا
اين روزا عاشق تر از ، خودم سراغ ندارم !
با گريه هام دلت رُ ، بايد به دست بيارم !
با گریه هام لباتُ ، وا بکنم به خنده !
کاشکی دوباره اَخمت ، پنجره مو نبنده !
حالا كه تو يه فرسنگ ، از اين علاقه دوري
چيزي واسم نمونده ، جز يه نفس صبوري
جز یه سبد ترانه ، با یه روبانِ قرمز
که روش دُرُشت نوشته م ، " زندگی بی تو هرگز "
هر قطره اشکِ چشمام ، قدِ هزار تا درده !
يه روز دلم گرفته ، يه روز هواتُ كرده !
يادش بخير كه باتو ، چه لحظه هايي داشتم !
يه رنگ نبودي اما ، چشم از تو برنداشتم !!!
عاشقانه *
زخمي تر از اين بودم اگر حادثه ها را
با اين دلِ وحشت زده همراه نبودي !
زخمي تر از اين بودم اگر در شبِ فرياد
در سينه ي ماتم زده ام آه نبودي !
تنها تر از اين بودم اگر با نفس من
گرماي نفسهاي تو همراز نمي ماند !
تنها تر از اين بودم اگر لحظه ي باران
آغوشِ تو بر سينه ي من باز نمي ماند !
تو همدمِ من بودي
بي سايه وُ دل روشن
دلتنگ تر از اين بودم اگر پنجره ي تو
با پنجره ي سنگيِ من يار نمي شد !
دلتنگ تر از اين بودم اگر نام تو در من
با پلك زدني عشق تو تكرار نمي شد !
ابري تر از این بودم اگر شعله ي دستت
اين پنجه ي سرما زده را آب نمي كرد !
ابري تر از اين بودم اگر چشم سیاهت
چشمانِ منِ شب زده را خواب نمي كرد !!!
* بر اساس ترانه ی عاشق تر از یغما گلرویی ، " تنها برای تو می نویسم ، بی بی باران " ص 123 .
دلباخته
به خيالم كه نگاهت ، از چشام دردُ مي خونه !
به خيالم غصه هامو ، نفسِ تو مي سوزونه !
به خيالم آسمونم ، از تو پُر ستاره مي شه !
شونه هات يه جون پناهن ، واسه اين بغضِ هميشه !
از تو من تنها يه ذره ، عشق بي ريا مي خواستم
اما تو اوني نبودي ، كه من از خدا مي خواستم
نگو با مكرِ نگاهت ، واسه من ترانه بنويس
وقتی که چشاتُ بستی ، وقتی که دلت باهام نیس
من پُر از وقت غروبم ، تو وسيله ي شكنجه !
تو هموني كه مي خواستي ، دلم از دنيا بِرَنجه !
بغضم از غيبت دستات ، روي شونه هام شكسته !
حنجرَه م براي فرياد ، دل به اين ترانه بسته !
شمع تو كي نگرونِ ، شبِ بي چراغ من بود ؟
تنها زمهرير دستات ، سهم دست داغ من بود
فصل خاكستريِ تو ، ارزشِ عشقُ نداره
اما یک لحظه خیالت ، منو آروم نمي ذاره
مي دونم بي تو هلاكم ، اي كه باروني به خاكم
منو پُر كن از ترانه ، تُو ركوع آخرينت !
قلم خشكيده ي من ، واسه چشماتُ سرودن
صد هزار دفه شكسته ، پاي اسم نازنينت !
تُو نگام يه التماسه ، واسه اينه بي هواسه
كاش ببينيُ بخوني ، معنيِ بهونه هامو
من يه زخم از غمي خوبم ، هم قسم شو با غروبم
بگو تنها نمي ذاري ، تا هميشه شونه هامو
از قنوت نابِ دستات ، از حروف پاك چشمات
به غزل رسيده شعرم ، غزلي جنس ستاره !
تُو نجابت نگاهت ، تُو غرور بي گناهت
داره گُم ميشه دلي كه ، غير تو چيزي نداره !
آخ اگه باشي كنارم ، تُو زمستونا بهارم
با مني كه بي تو هيچم ، تو بيا وُ همنفس باش
تو خودِ راز و نيازي ، يه فرودي يه فرازي
واسه اين عاشقِ پرواز ، آسموني بي قفس باش
یعنی هفده تا بیست سالگی من
پست الکترونیک
آرشیو وبلاگ
نوشته های پیشین
آبان 1386
تیر 1386
خرداد 1386
اردیبهشت 1386
اسفند 1385
بهمن 1385
شهریور 1385
دی 1384
آذر 1384
آبان 1384
مهر 1384
شهریور 1384
وبلاگ اصلی من ( لاابالی )
وآن خط پنجم منم
اگه آدمک نبودی
مکث در مه
گزاره
که زن نبودی ... اما
با تو صد ترانه تا تو
تحت تعقيب
بی من نشو
ترانه نوین
زخم گلادیاتور
دور افتاده
نوشته های ناتمام
BLOGFA.COM